Kredyt indeksowany do EUR – najczęstsze pytania o wyroki oddalające powództwa

Czy kredyt indeksowany do EUR może być ważny?

Tak. W analizowanych wyrokach sądy wielokrotnie uznawały, że indeksacja do waluty obcej mieści się w swobodzie umów (art. 353¹ k.c.) i w konstrukcji kredytu z art. 69 Prawa bankowego. Ocena zależy jednak od konkretnej umowy i jej załączników.

Jakie argumenty najczęściej prowadzą do oddalenia powództwa?

Najczęściej są to: spłata w EUR, ograniczony spread, informacja o ryzyku walutowym podpisana przez kredytobiorców, ich doświadczenie (np. wcześniejszy kredyt walutowy) oraz kwestie rozliczeniowe, takie jak brak wzbogacenia banku.

Czy spłata kredytu bezpośrednio w euro ma znaczenie dla wyroku?

Tak, to jeden z częściej powtarzanych argumentów. Jeśli raty są płacone w EUR, nie są przeliczane po kursie sprzedaży z tabeli banku. W jednej ze spraw sąd uznał, że kredyt nie był przez to narażony na arbitralne ustalanie kursów na etapie spłaty rat (XII C 2301/24).

Czy każdy spread w kredycie EUR oznacza abuzywność klauzuli?

Nie ma tu automatyzmu, ale orzecznictwo jest zróżnicowane. Część sądów uznaje spread ograniczony w umowie za dopuszczalny, inne uznają go za niedozwolony, lecz możliwy do oddzielenia od reszty umowy.

Jakie znaczenie ma wcześniejszy kredyt we frankach?

Sądy uwzględniają go przy ocenie świadomości ryzyka kursowego. W sprawie II C 3138/25 sąd uznał, że kredytobiorcy z wcześniejszym kredytem indeksowanym do franka musieli mieć ogólny zarys ryzyk związanych z takim kredytem.

Czy można odzyskać raty, jeśli kredyt nie został jeszcze spłacony?

Wedle sądu z Wrocławia, jeżeli kredytobiorca nie zwrócił jeszcze kapitału, nie jest zubożony kosztem banku, a więc jego żądanie zapłaty nie może zostać uwzględnione (XII C 2301/24). Rozliczenia zależą jednak od wyniku sporu i dowodów.

Czy wyroki z bazy gwarantują wynik w mojej sprawie?

Nie. Każda umowa, każdy zestaw dokumentów i każde zeznania są inne, a sądy nie są związane wyrokami w innych sprawach. Baza pokazuje, jakimi argumentami posługiwały się sądy, a nie jaki będzie wyrok w konkretnej sprawie.