Omówienie wyroku
Powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu denominowanego w EUR z czerwca 2010 r. i zapłatę oddalone; umowa od początku umożliwiała wypłatę i spłatę w euro bez zgody banku, a mechanizm kursowy (pkt II.6.3, spread 7,25%) opisano w umowie.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Umowa jest ważną umową kredytu denominowanego (art. 69 Prawa bankowego) zgodną ze swobodą umów i zasadą walutowości
„strony zawarły umowę kredytu w rozumieniu powyższych przepisów art. 69 ust. 1 i 2 Prawa bankowego, będącą umową kredytu denominowanego.”
„Tak skonstruowaną umowę zawarła powódka z pozwanym i z tego względu nie mogły one w ocenie Sądu zostać uznane za sprzeczną z naturą umowy kredytu czy też zasadami współżycia społecznego.”
„Umowa zawarta przez strony nie narusza także zasady walutowości.”
2. Wypłata i spłata w EUR były możliwe od początku bez zgody banku – sposób wykonania należał do kredytobiorcy
„Sposób wypłaty, jak i spłaty kredytu należał zatem do kredytobiorcy. Powódka mogła od początku domagać się wypłaty kredytu bezpośrednio w EUR”
„umowa umożliwiała od początku wypłatę i spłatę kredytu w EUR bez zgody banku, odmiennie niż we wcześniejszych umowach.”
„umożliwienie klientowi spłaty kredytu bezpośrednio w walucie EUR od początku obowiązywania kontraktu prowadzą do wniosku, że brak jest możliwości zarzucenia, iż sporna umowa prowadzi do rażącej nierównowagi kontraktowej pomiędzy bankiem a jego klientem.”
3. Umowa z 2010 r. zawiera opis mechanizmu ustalania kursów, spreadu i podstaw jego zmiany – w odróżnieniu od wcześniejszych umów frankowych
„umowa ta, w przeciwieństwie do umów z okresu wcześniejszego, nawet tego samego banku, zawierała opis mechanizmu ustalania kursu waluty, jak i podstaw do jego zmiany.”
„Zapisy pkt II 6.3 umowy określają regułę ustalania kursu kupna i sprzedaży waluty przez bank, która spełnia minimalny standard przejrzystości.”
„Wartość spreadu walutowego wyrażonego w procentach na dzień zawarcia umowy w odniesieniu do waluty EUR wynosiła 7,25%.”
„Umowa wskazuje kryteria zmiany ustalania kursu walutowego i są one zobiektywizowane, zewnętrzne, niezależne od decyzji banku.”
„Postanowienia umowy, w których mowa o stosowaniu tabel kursowych banku, nie mają charakteru niedozwolonego.”
4. Kredytobiorcy nie musieli korzystać z tabel kursowych – eliminacja przeliczeń nie tworzy luki, bo pozostaje spłata w EUR
„Nie będzie to prowadzić do powstania luki w umowie przez którą nie mogłaby być wykonywana.”
„Nadal będzie bowiem istniało postanowienie wskazujące na możliwość spłaty zobowiązania w walucie EUR w formie bezgotówkowej i będzie to jedyna opcja, z której zresztą powodowie i tak skorzystali.”
„W przeciwieństwie od wcześniejszych umów, głównie tzw. frankowych, powodowie nie musieli korzystać z mechanizmu przeliczeniowego odnoszącego się do tabel kursowych ustalanych przez bank”
5. Kurs euro był stabilny (wahania rzędu 50–60 groszy), a zobowiązanie nie przewyższa nominalnego kapitału – brak rażącego naruszenia interesów
„Strony zdecydowały się na kredyt w walucie EUR, której wahania nie są na takim poziomie, jakie osiągnął frank szwajcarski począwszy od drugiej połowy 2008 r. do chwili obecnej.”
„Aktualne zobowiązanie powódki wobec banku nie przewyższa kwoty nominalnej kwoty wypłaconego kapitału, jak to ma miejsce niejednokrotnie w przypadku kredytobiorców zaciągających kredyt indeksowany czy denominowany do waluty franka szwajcarskiego.”
„Wahnięcia kursowe waluty euro są niewielkie, ich wahnięcia na przestrzeni lat stanowią rząd wielkości 50-60 groszy i oscylują w granicach powyżej 4,00 zł.”
„Omawiane zapisy umowy nie zaburzają równowagi stron umowy, i nie naruszają w sposób rażący ekonomicznego interesu powódki.”
6. Brak sprzeczności z zasadami współżycia społecznego i braków konstrukcyjnych uniemożliwiających wykonywanie umowy
„W spornej umowie zostały w wystarczającym stopniu sprecyzowane zasady przewalutowania operacji finansowych dokonywanych przez strony”
„brak jest podstaw do uznania umowy za nieważną z powodu braków konstrukcyjnych umowy kredytu, uniemożliwiających jej wykonywanie.”
„Brak także podstaw do stwierdzenia nieważności umowy z powodu jej niezgodności z zasadami współżycia społecznego. Powódka na podstawie umowy uzyskała środki pozwalające na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.”
„powyższa umowa nie narusza praw powódki jako konsumenta, nie jest sprzeczna z przepisami prawa, w tym Prawa bankowego, a jej zapisy nie mają charakteru niedozwolonego”
7. Roszczenie ewentualne (odfrankowienie) niemożliwe – kredyt złotowy oprocentowany EURIBOR byłby sprzeczny z sensem gospodarczym umowy
„Tym samym skoro umowa jest ważna, brak podstaw do uwzględnienia roszczenia ewentualnego.”
„istnienie umowy kredytu udzielonego i spłacanego w walucie polskiej, w której stawka procentowa byłaby oparta o wskaźnik EURIBOR, który pozostaje integralnie związany z klauzulą walutową i rozliczeniami w walucie obcej, nie jest w ocenie Sądu możliwe.”
„Takie rozwiązanie byłoby sprzeczne z sensem gospodarczym umowy, a tym samym i z naturą stosunku zobowiązaniowego”
