Omówienie wyroku
Powództwo o zapłatę oparte na twierdzeniu o nieważności umowy kredytu mieszkaniowego w EUR z lutego 2010 r. oddalone w całości; klauzule przeliczeniowe zastosowano wyłącznie na wniosek kredytobiorców, w określonych datach i przy wyraźnie wskazanym kursie euro.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Klauzule przeliczeniowe zostały sformułowane jednoznacznie – zastosowano je na wniosek kredytobiorców, w konkretnych datach, przy wskazanym kursie EUR
„W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja odmienna - klauzule przeliczeniowe dotyczą głównych świadczeń stron, przy czym zostały one ustalone jednoznacznie.”
„W ocenie sądu, nie jest zatem możliwe przyjęcie, że w tym zakresie warunki umowy były niejednoznaczne i że powodowie nie zrozumieli, jaki zostanie zastosowany kurs euro.”
„Decyzja powodów o wcześniejszej spłacie kredytu - w PLN - została uzgodniona przez strony umowy także co do kursu przyjętego dla dokonania spłat w PLN.”
2. Kredytobiorcy świadomie wybrali kredyt walutowy z niższym oprocentowaniem; mogli otrzymać kwotę kredytu w euro
„Nie budzi wątpliwości Sądu, że powodowie świadomie dokonali wyboru kredytu walutowego, co wiązało się ze znacznie niższym oprocentowaniem, a tym samym niższymi ratami.”
„mieli jednak możliwość uzyskania kwoty kredytu w euro, jednak w takiej sytuacji musieliby dokonać wypłaty tej kwoty i zamienić ją w kantorze na polską walutę”
„Dodatkowo wskazać należy, iż nie można uznać, jakoby rzeczywistą intencją obu stron umowy było udzielenie kredytu w walucie polskiej”
3. Gdy kredytobiorca decyduje o walucie wypłaty i spłaty i może uniknąć przewalutowania, postanowienia nie naruszają dobrych obyczajów
„gdy to od decyzji powziętej przez kredytobiorcę zależy, w jakiej walucie zostanie kredyt wypłacony oraz w jakiej walucie będzie dokonywać się jego spłata, a także jeśli kredytobiorca mógł uniknąć przewalutowania i innych dodatkowych kosztów z tym związanych, nie można uznać, aby kwestionowane (przez kredytobiorcę) postanowienia były sprzeczne z dobrymi obyczajami”
„W dyspozycji wypłaty do umowy zawartej przez strony procesu wyraźnie wskazano, że wypłata kredytu nastąpić ma w PLN na rachunek sprzedawczyni lokalu mieszkalnego oraz że spłaty kredytu dokonywane będą w EUR.”
4. Kredyty walutowe nie były korzystne wyłącznie dla banków – oferta niższego oprocentowania otworzyła dostęp do kredytu
„Zdaniem Sądu twierdzenie, że kredyty walutowe były korzystne jedynie dla banków ocenić należy jako nadużycie.”
„Konstrukcja kredytów walutowych opierała się na ryzyku kursowym waluty, obciążającym kredytobiorcę (na wypadek wzrostu kursu waluty) i bank (na wypadek spadku tego kursu) oraz znacznie niższej stopie oprocentowania, niż w przypadku kredytów złotowych.”
5. Umowa zawarta w 2010 r., po gwałtownych zmianach kursów – zarzut braku wiedzy o ryzyku kursowym jest bezzasadny
„Dalej wskazać należy, iż zdaniem Sądu, powoływanie się przez powodów na brak wiedzy o ryzyku kursowym należy uznać za całkowicie bezzasadne.”
„Informacje o niestabilności na rynkach walutowych były wówczas powszechnie dostępne i były jednym z głównych tematów poruszanych w wielu serwisach informacyjnych.”
„Powodowie zaciągnęli kredyt w lutym 2010 r., już po drastycznych zmianach kursów walut”
6. Ryzyko kursowe nie jest nieograniczone, a kredytobiorcy nie zostali poszkodowani zmianą kursu euro
„Podkreślić należy, że ryzyko zmiany kursu waluty nie jest nieograniczone, chyba że dotyczy przypadków zupełnie wyjątkowych (wojna, niewypłacalność państwa).”
„Tym samym istnieją czynniki ograniczające możliwość dowolnych zmian kursów walut.”
„powodowie nie mogą zostać uznani za poszkodowanych rynkowymi mechanizmami nieprzewidzianej zmiany kursu waluty.”
7. Umowa zgodna z art. 69 Prawa bankowego i ważna w całości – żądanie zapłaty z art. 410 k.c. niezasadne
„Zawarta umowa zgodna jest przy tym z art. 69 ustawy Prawo bankowe, wyraźnie dopuszczającym zawieranie umów o kredyt indeksowany waluta obcą.”
„W ocenie Sądu żadne z postanowień umowy kredytu zawartej przez strony nie jest sprzeczne z prawem, właściwością stosunku kredytu, ani z zasadami współżycia społecznego”
„W konsekwencji Sąd ocenił, że umowa kredytu zawarta przez strony była ważna i skuteczna w całości, a zatem żądanie zapłaty, oparte o art. 410 kc, było niezasadne i podlegało oddaleniu”
