Omówienie wyroku
Powództwo o ustalenie nieważności (ewentualnie o ustalenie abuzywności klauzul) oddalone w całości; kredyt budowlano-hipoteczny z 2008 r. traktowany jako kredyt walutowy (dewizowy) w EUR – wypłacony i spłacany w EUR od początku.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Umowa ma charakter kredytu dewizowego (walutowego) w EUR, a nie kredytu indeksowanego – wypłata i spłata od początku w euro
„Bezsporne okazało się również, na co wskazali powodowie w swoich zeznaniach, że kredyt został im wypłacony bezpośrednio w euro (co było zgodne z załączonymi do akt sprawy wnioskami o wypłatę poszczególnych transz), a nadto powodowie niezmiennie od samego początku dokonują spłat rat kredytu w euro.”
„Omawiana umowa zawiera co prawda klauzule przeliczeniowe, ale zostały one zawarte na wypadek rozliczeń w PLN, na co strony zawierając umowę się nie zdecydowały ustalając jednoznacznie jako walutę wypłaty i spłaty kredytu euro.”
2. Wykładnia umowy i zgodny zamiar stron (art. 65 k.c.): kredyt w euro, wypłacany i spłacany w euro
„Wykładnia umowy (art. 65 § 1 lub 2 k.c.) prowadzi do wniosku, że wolą stron było zawarcie kredytu udzielonego w euro, wypłacanego w euro i spłacanego w euro.”
„Zamiar stron potwierdza również późniejsze wykonywanie umowy – wypłata i spłata kredytu od początku nieprzerwanie w euro.”
3. Klauzule przeliczeniowe to postanowienia dodatkowe, blankietowe – nie miały znaczenia dla treści zobowiązania
„Zapis z § 1 ust. 1 pkt 3 oraz § 4 ust. 6 umowy o możliwości wypłaty kredytu w złotych polskich przy wykorzystaniu stosowanego przy bank kursu walut obcych, w kontekście celu umowy oraz zgodnego i świadomego u wszystkich kontrahentów zamiaru miał charakter blankietowy.”
„Wskazane postanowienia umowne nie określają głównych świadczenia stron, skoro nie przesądzają o charakterze omawianego stosunku prawnego.”
4. Umowa spełnia wymogi art. 69 Prawa bankowego i nie jest sprzeczna z ustawą (art. 358 § 1 k.c. już nie obowiązywał)
„Zakaz wyrażania zobowiązań pieniężnych w walucie obcej (art. 358 § 1 k.c.) został zniesiony z dniem 24 stycznia 2009 r.”
„Pozwany zatem był co do zasady uprawniony do zawarcia umowy, w której kwota kredytu była wyrażona w walucie obcej.”
5. Brak sprzeczności z art. 69 ust. 2 pkt 4a Prawa bankowego – przepis wszedł w życie po zawarciu umowy, a przeliczenie miało charakter ewidencyjny
„Niemniej przeliczenie zastosowane wyłącznie przy wypłacie kredytu miało wyłącznie ewidencyjny charakter, ponieważ powodowie domagali się wypłaty euro.”
„weszła w życie z dniem 26 sierpnia 2011 r. a więc już po zawarciu spornej umowy kredytu.”
6. Powodowie byli świadomi ryzyka i konstrukcji kredytu (wcześniejsze kredyty walutowe); sami zabiegali o wypłatę i spłatę w euro
„Powodowie mieli pełną świadomość przed zawarciem umowy, że zawierają kredyt, w którym kwota ich zobowiązania wobec banku jest powiązana z walutą obcą.”
„O tym, że kursy walut są zmienne powodowie wiedzieli przed zawarciem umowy z XXX mając doświadczenie wynikające ze spłaty w kredytów powiązanych z CHF zaciągniętych w 2003 i 2005 r.”
„Konstrukcja kredytu walutowego była dla nich jasna i transparentna, pomimo braku szczegółowych informacji ze strony banku w tym zakresie.”
7. Brak arbitralnego kształtowania zobowiązania przez bank; przeliczenie miało wyłącznie znaczenie księgowe, a ryzyko kursowe obciążało także bank
„Zastosowana konstrukcja kredytu walutowego wyklucza przy tym jednostronne kształtowanie wysokości zobowiązania poprzez arbitralnie ustalanie kursów waluty obcej, skoro tego rodzaju przeliczenia walutowe nie są w ogóle przewidziane umową stron.”
„Powodowie nie ponieśli negatywnych skutków zmiany kursu waluty, ponieważ w okresie wypłaty kurs euro się umacniał.”
„Co więcej, ryzyko kursowe obciąża obie strony umowy – bank by wypłacić powodom kredyt w euro, musiał pozyskać euro po określonym kursie”
8. Klauzule przeliczeniowe zasadniczo nie miały znaczenia – zobowiązania wyrażone i spłacane w EUR; brak podstaw do stwierdzenia nieważności
„Skoro zobowiązanie kredytodawcy po wypłacie kredytu było jednoznacznie i ściśle określone w kwocie wyrażonej w euro, a zobowiązanie kredytobiorcy do spłaty rat kredytu miało być wykonywane w euro, klauzule przeliczeniowe zasadniczo nie miały znaczenia.”
