Omówienie wyroku
Powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu w EUR i zapłatę oddalone; umowa jest dopuszczalnym kredytem dewizowym, przeliczenia zależały wyłącznie od woli kredytobiorców, którzy spłacali kredyt w euro.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Umowa jest dopuszczalnym kredytem dewizowym (w euro) – art. 69 Prawa bankowego i swoboda umów
„powodowie zawarli z bankiem dopuszczalną z punktu widzenia zasady swobody umów i w kontekście art. 69 prawa bankowego, w jego brzmieniu aktualnym na datę podpisania spornej umowy, umowę bankowego kredytu dewizowego (w euro).”
„Wyżej opisana umowa zawiera wszystkie elementy przedmiotowo istotne umowy kredytu bankowego określone art. 69 ust. 2 prawa bankowego.”
„Euro stanowiło walutę, w której określono wysokość kapitału kredytu, jak i walutę, w której przez cały czas wykonywania umowy powinny być spłacane raty kredytu.”
2. Klauzule przeliczeniowe nie czynią świadczeń nieoznaczonymi – kwota kredytu i waluta spłaty wyrażone są w euro
„Przedmiotowa umowa nie może być także uznana za nieważną ze względu na jej postanowienia, które przewidują przeliczenie waluty kredytu (euro) na złote polskie (przewalutowanie).”
„skoro kwota kredytu została jasno określona w euro, zaś walutą spłaty kredytu także jest euro”
„W tym zakresie decyzja powodów była całkowicie autonomiczna.”
3. Możliwość wypłaty i spłaty w złotych nie odbiera umowie walutowego charakteru; waluta zobowiązania może różnić się od waluty wykonania
„nie pozbawiało umowy jej zasadniczego walutowego charakteru.”
„Zdaniem Sądu powodowie mylą naturę kredytu w kontekście jego waluty ze sposobem realizacji umowy, polegającym na możliwości wypłaty i spłaty kredytu w innej walucie.”
„dopuszczalne jest ułożenie stosunku prawnego w taki sposób, że strony ustalą w umowie inną walutę zobowiązania i inną walutę wykonania zobowiązania.”
4. Klauzule przeliczeniowe nie określają głównych świadczeń stron – są jedynie sposobem wykonania umowy
„Sporne klauzule przeliczeniowa nie są więc postanowieniami o charakterze przedmiotowo istotnym (essentialia negotii), gdyż nie określają głównych świadczeń kredytobiorców”
„Rzeczone klauzule zawierają więc jedynie postanowienia określające sposób wykonania umowy”
„Przeliczanie złotych na walutę obcą i odwrotnie nie jest dokonywane w ramach odrębnej czynności prawnej, lecz jako czynność służąca wykonaniu umowy kredytu i podejmowana w ramach tej umowy.”
5. Konieczność przewalutowania zależała wyłącznie od woli kredytobiorców, którzy mogli otrzymać i spłacać kredyt w euro
„Przywołane postanowienia umowy ustanawiały wręcz zasadę, że walutą kredytu jest euro i że walutą spłaty kredytu jest euro.”
„Konieczność przewalutowania świadczeń stron uzależniona była zatem jedynie od woli powodów, którzy złożyli wniosek o wypłatę kredytu w złotych polskich, mając jednakże możliwość uzyskania wypłaty bezpośrednio w walucie kredytu na rachunek prowadzony w euro.”
„Ponadto powodowie spłacali kredyt w euro, nie korzystali zatem z możliwości spłaty w złotych lub innej walucie obcej niż waluta kredytu.”
6. Klauzule nie naruszały dobrych obyczajów ani rażąco interesów konsumentów – kredytobiorcy mogli uniknąć przewalutowania
„Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, że samo istnienie w umowie kredytowej klauzul przeliczeniowych kształtowało prawa i obowiązki kredytobiorców w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszało ich interesy.”
„Trzeba w tym miejscu zauważyć, że kurs euro w 2011 r. był niewiele niższy od kursu euro w 2024 r.”
„nie sposób uznać, by kwestionowane przez nich postanowienia umowy były nieuczciwe - sprzeczne z dobrymi obyczajami i aby rażąco naruszały ich interesy jako konsumentów”
7. Świadczenia kredytobiorców miały podstawę prawną w ważnej umowie – brak bezpodstawnego wzbogacenia banku
„Należy zatem stwierdzić, że umowa kredytu łącząca strony nie jest nieważna, a zatem nie zasługiwały na uwzględnienie dochodzone pozwem żądania zwrotu wszystkich wpłaconych przez powodów na rzecz banku kwot pieniężnych, gdyż pozwany bank nie był bezpodstawnie wzbogacony kosztem powodów z tytułu wykonania tej umowy.”
„Wszelkie świadczenia spełnione przez powodów znalazły podstawę prawną w zawartej przez nich umowie. Nie były zatem nienależne w żadnej części.”
