Omówienie wyroku
Powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego (PLN indeksowany do EUR, 2011 r.) i zapłatę (50.404,13 zł oraz 20.325,23 EUR), ewentualnie o zapłatę, oddalone w całości; od aneksu z 25.11.2014 r. powódka spłacała kredyt bezpośrednio w EUR.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Umowa nie zawiera postanowień niedozwolonych i nie jest nieważna
„Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, ani w zakresie żądania głównego, ani ewentualnego.”
„oceniana sporna umowa kredytu indeksowanego do waluty EUR, nie zawiera postanowień niedozwolonych, na które powoływała się powódka w pozwie, a w związku z tym umowa ta nie jest nieważna.”
„nie zostały spełnione wszystkie przesłanki, określone w powołanym wyżej art. 3851 k.c., pozwalające uznać postanowienia łączącej strony Umowy za klauzule abuzywne.”
„Zdaniem Sądu, w niniejszym postępowaniu zostało wykazane, że postanowienia Umowy nie naruszyły rażąco interesów strony powodowej, a postanowienia umowne będące świadczeniami głównymi były dla strony powodowej jasne i zrozumiałe, nie były niejednoznaczne.”
2. Odwołanie się do waluty obcej jest zgodne z art. 69 Prawa bankowego i art. 353¹ k.c.
„Umowa kredytu wiążąca wysokość udzielonego kredytu oraz wysokość jego spłat z kursem waluty obcej, nie jest sprzeczna z ogólną konstrukcją umowy kredytu przewidzianą w art. 69 ust. 1 pr. bank.”
„Tym samym umowa nie może zostać uznana za nieważną z uwagi na sam fakt jej istotnego elementu konstrukcyjnego, jakim było odwołanie się do waluty obcej przez jej indeksację do tej waluty.”
„Brak jest zatem podstaw do uznania spornej umowy kredytu za bezwzględnie nieważną. Zawieranie umów kredytu powiązanych z walutą obcą (indeksowanych i denominowanych) jest i było dopuszczalne w świetle art. 353¹ k.c. i art. 69 ustawy Prawo bankowe w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy.”
3. Informacje o ryzyku kursowym były zrozumiałe i wystarczały do podjęcia świadomej decyzji; bank spełnił minimalny standard przejrzystości
„informacje podane powódce przez doradcę kredytowego, szczególnie na skutek umożliwienia zapoznania się z treścią podpisywanych dokumentów, w szczególności wniosku kredytowego, oświadczeń o ryzyku kursowym i samej umowy wraz z załącznikami, były zrozumiałe i jednoznaczne dla powódki. Wystarczały jej do podjęcia świadomej i rozważnej decyzji.”
„świadomość ryzyka kursowego to taki stan, w którym kredytobiorca w chwili zawierania umowy kredytu ma wiedzę, jak kształtowałoby się jego zadłużenie oraz koszty obsługi spłaty kredytu w przypadku silnej deprecjacji złotówki względem danej waluty obcej, z której kursem dany kredyt został powiązany, ale w oparciu o treść umowy kredytu, która ma zostać zawarta, a nie przez bliżej niedookreślone symulacje, które mogą być powiązane z jej treścią.”
„treść pouczeń zawartych w dokumencie podpisanym przez powódkę w dniu składania wniosku kredytowego oraz treść samej umowy, wprost wskazywała na ryzyko zmiany wysokości globalnej zadłużenia oraz zmiany wysokości rat na wypadek deprecjacji waluty polskiej do euro.”
„wystarczające byłoby unaocznienie kredytobiorcy, iż każda zmiana kursowa ma skutek w postaci zmiany wysokości zadłużenia oraz zmianę wysokości raty.”
„pozwany spełnił minimalny standard w zakresie przejrzystości wyrażenia zobowiązania w euro informując klientów, z założenia rozsądnych konsumentów o ryzyku kursowym, które może wpływać zarówno na zwiększenie raty i kwoty zadłużenia oraz możliwości uniknięcia tego ryzyka poprzez zaciągnięcie zobowiązania w walucie krajowej, z tym, że na gorszych warunkach oprocentowania.”
„nie sposób w ocenie Sądu automatycznie zakładać, że brak bezpośredniego spełnienia warunków pouczenia, o których stanowi zalecenie, świadczyć miało o niespełnieniu przez postanowienia umowne dotyczące wyrażenia zobowiązania w EUR warunku przejrzystości (jednoznaczności)”
4. Wyrażenie zobowiązania w walucie obcej nie jest niedozwolone – przeciętny konsument rozumie, że kurs walut jest zmienny
„niedozwolonego charakteru nie miało wyrażenie przedmiotu zobowiązania w walucie obcej (EUR).”
„przeciętnemu konsumentowi nie powinno nastręczać trudności przy uwzględnieniu wiedzy powszechnie znanej, że wyrażenie przedmiotu zobowiązania kredytobiorcy w walucie obcej, uzależnia wysokość jego świadczenia od kursów walut względem waluty macierzystej, które z założenia są zmienne.”
5. Reguła ustalania kursu (średni kurs NBP, spread maksymalnie 10%) jest zdefiniowana w umowie i weryfikowalna; bank nie miał nieograniczonej swobody
„postanowienia spornej umowy o stosowaniu tabel kursowych banku nie mają charakteru niedozwolonego, albowiem metodyka ustalenia tabeli została w umowie zdefiniowana - w przeciwieństwie do innych umów zawieranych co do zasady w okresie wcześniejszym.”
„określał regułę ustalania kursu kupna i sprzedaży waluty przez bank, która spełnia minimalny standard przejrzystości.”
„Sposób ustalania kursów przez bank został zatem określony w umowie i odbywał się według precyzyjnych i przejrzystych reguł. Możliwa była zatem weryfikacja czy kursy stosowane przez pozwany Bank (i jego poprzednika prawnego) nie przekraczały wyznaczonego w powyższym dokumencie limitu 10% od wartości kursów waluty wskazanych przez NBP.”
„W analizowanym przypadku brak jest podstaw do uznania, że zastrzeżone w umowie uprawnienie banku do ustalania kursów wymiany waluty indeksacyjnej było niczym nieograniczone.”
„Średni kurs Narodowego Banku Polskiego to oficjalny, referencyjny kurs waluty obcej do złotego.”
„Umowa definiowała bowiem zarówno spread walutowy, jak również jego maksymalną wysokość, a także wszystkie determinanty wysokości comiesięcznych należności wynikających z kwoty zaciągniętego kredytu”
6. Możliwość i faktyczna spłata bezpośrednio w EUR (aneks z 2014 r.); nawet eliminacja klauzul kursowych nie prowadzi do luki ani nieważności umowy
„okoliczności zawarcia umowy, jak i treść spornych postanowień o stosowaniu tabel kursowych ustalanych przez bank, prowadzą do wniosku, że brak jest możliwości zarzucenia, iż sporna umowa prowadzi do rażącej nierównowagi kontraktowej pomiędzy bankiem a jego klientem.”
„nawet potencjalne uznanie niedozwolonego charakteru postanowienia § 7 ust. 5 umowy w części dotyczącej spłaty raty wyrażonej w walucie obcej na złote zgodnie z tabelą kursową banku, nie będzie prowadziło do wniosku o nieważności umowy.”
„Tym samym nawet eliminacja postanowień o konieczności stosowania tabel kursowych dla ustalenia równowartości wymaganej spłaty nie prowadzi do powstania luki w kontrakcie, przez którą nie mógłby on być wykonywany.”
„Nadal będzie bowiem istniało postanowienie wskazujące na możliwość spłaty zobowiązania w walucie EUR w formie bezgotówkowej.”
„Należy również zauważyć, iż powódka skorzystała z przewidzianej umową możliwości i zawarła w dniu 25 listopada 2014 roku aneks do przedmiotowej umowy, na mocy którego spłata rat kredytu następowała już bezpośrednio w walucie EUR.”
„twierdzenia pozwu dotyczące niedozwolonego charakteru klauzul przeliczeniowych umowy, okazały się nieuzasadnione, w związku z czym brak jest podstaw do uznania umowy za nieważną z powodu braków konstrukcyjnych umowy kredytu uniemożliwiających jej wykonywanie.”
7. Ryzyko walutowe się nie ziściło – kurs EUR zmienił się nieznacznie, a powódka nie spłaciła nawet kapitału
„w przedmiotowej sprawie ryzyko walutowe nie ziściło się.”
„Kurs waluty euro w okresie spłaty przez powódkę rat kredytu, nie uległ na tyle istotnym wahaniom, aby różnica świadczeń czynionych na rzecz banku w związku z zawartą umową kredytu zmieniła się w sposób rażący na niekorzyść powódki.”
„Przykładowo, w dacie zawarcia umowy średni kurs EUR w NBP wynosił 4,0353 w stosunku do złotego, podczas gdy w dniu 8 grudnia 2025 r. (a więc na dwa dni przed ostatnim terminem rozprawy) 4,2289.”
„Poza tym powódka nadal nie spłaciła choćby kwoty wypłaconego przed laty kapitału kredytu. Trudno tu zatem mówić o rażącym pokrzywdzeniu konsumenta (powódki) sporną umową.”
8. Umowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego; ryzyko walutowe było rekompensowane niższym oprocentowaniem
„Nie sposób również wywodzić, aby będąca przedmiotem sporu umowa kredytu była niezgodna z zasadami współżycia społecznego, co również miałoby prowadzić do jej nieważności (art. 58 § 2 k.c.).”
„powódka nie wykazała, że zawarta przez strony umowa kredytu narusza w jakikolwiek sposób zasady uczciwości, lojalności lub słuszności kontraktowej, że prowadzi do rażącej dysproporcji świadczeń stron, a w konsekwencji, że jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.”
„Ryzyko walutowe jest immanentną cechą kredytów walutowych (w sytuacji osiągania dochodów w walucie polskiej), co jednak nie daje podstaw do uznania postanowień umownych odnoszących się do kredytu w walucie obcej za naruszających dobre obyczaje.”
„Poniesienie ryzyka kursowego związanego z możliwością zmiennej wartości euro było rekompensowane przez zastosowanie niższej stopy procentowej.”
9. Raty były pobierane na podstawie ważnej umowy – brak świadczenia nienależnego; roszczenie ewentualne również niezasadne
„Powódka nie wykazała przesłanek nieważności umowy, a także roszczeń z art. 405 k.c.”
„W niniejszej sprawie pobranie przez pozwanego środków pochodzących z rat kredytowych spłacanych przez kredytobiorców miało – wbrew twierdzeniom strony powodowej – podstawę prawną w ważnie zawartej umowie.”
„Dlatego powództwo o zapłatę oparte na twierdzeniu o bezpodstawnym wzbogaceniu pozwanego w związku z wykonaniem nieważnej umowy nie mogło być uwzględnione.”
„Roszczenie ewentualne było również oparte na przesłance abuzywności postanowień umowy, co jak zostało wyżej szeroko omówione, nie zostało przez powódkę wykazane.”
