Omówienie wyroku
Powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu denominowanego w EUR i zapłatę oddalone w całości; metodyka ustalania tabeli kursowej została zdefiniowana w umowie (wzór, spread 7,25%, przesłanki zmiany), a kredytobiorcy mogli spłacać kredyt w EUR od początku.
Argumenty przesądzające o oddaleniu powództwa
1. Konstrukcja kredytu denominowanego w walucie obcej jest zgodna z art. 69 Prawa bankowego
„chybione są zarzuty dotyczące samej sprzeczności konstrukcji umowy kredytu odwołującej się do waluty obcej, w tym przewidującej udzielenie kredytu denominowanego w walucie obcej, z art. 69 ust. 1 pr. bank.”
„Orzecznictwo Sądu Najwyższego jest w tym zakresie już utrwalone”
„Niedozwolonego charakteru nie miało także wyrażenie przedmiotu zobowiązania w walucie obcej (EUR).”
2. Metodyka ustalania tabeli kursowej została zdefiniowana w umowie – w przeciwieństwie do wcześniejszych umów
„postanowienia spornej umowy o stosowaniu tabel kursowych banku nie mają charakteru niedozwolonego, albowiem metodyka ustalenia tabeli została w umowie zdefiniowana w przeciwieństwie do innych umów, zawieranych co do zasady w okresie wcześniejszym,”
„w ocenie Sądu sporna umowa w punkcie 6.3 określała regułę ustalania kursu kupna i sprzedaży waluty przez bank, która spełnia minimalny standard przejrzystości.”
„Wartość spreadu walutowego wyrażonego w procentach na dzień zawarcia umowy w odniesieniu do waluty EUR wynosiła 7,25%.”
3. Wzór z umowy pozwala konsumentowi samodzielnie zweryfikować kurs stosowany przez bank (zgodność z wyrokiem TSUE C-212/20)
„W ocenie Sądu wzór ustalony w umowie pozwala konsumentowi na dokonanie samodzielnej weryfikacji czy bank stosując dane przeliczenie zastosował kurs ustalony w umowie czy też kurs inny”
„Dalsze elementy wzoru ustalenia tabel kursu nie budzą w ocenie Sądu wątpliwości.”
„Umowa definiowała bowiem zarówno spread walutowy, jak i spread walutowy wyrażony w procentach, wskazywała wysokość spreadu walutowego wyrażonego w procentach na datę zawarcia umowy oraz szczegółowo wskazywała na przesłanki jego zmiany.”
„Okoliczności te świadczą w ocenie Sądu o braku niedozwolonego charakteru postanowień pkt 2.3.1 w zw. z pkt 6.3 Umowy”
4. Marża została indywidualnie uzgodniona, a spłata w EUR była możliwa od początku obowiązywania umowy
„marża, stanowiąca składnik oprocentowania kredytu została przez strony indywidualnie uzgodniona, a powodom umożliwiono spłatę kredytu w EUR od początku obowiązywania umowy.”
5. Kredytobiorcy zostali pouczeni o ryzyku kursowym; ryzyko to jest powszechnie znane przeciętnemu konsumentowi
„Zauważyć przy tym należy, że treść pouczeń zawartych w dokumencie podpisanym przez powodów w dniu składania wniosku kredytowego oraz treść samej umowy wprost wskazywała na ryzyko zmiany wysokości globalnej zadłużenia oraz zmiany wysokości rat na wypadek deprecjacji waluty polskiej do euro.”
„przeciętnemu konsumentowi nie powinno nastręczać trudności przy uwzględnieniu wiedzy powszechnie znanej, że wyrażenie przedmiotu zobowiązania kredytobiorcy w walucie obcej uzależnia wysokość jego świadczenia od kursów walut względem waluty macierzystej, które z założenia są zmienne.”
6. Nawet eliminacja klauzul przeliczeniowych nie prowadzi do luki w umowie ani jej nieważności
„nawet potencjalne uznanie niedozwolonego charakteru postanowienia pkt 2.3.1 umowy w części stosowania przeliczeń środków zgromadzonych w złotych na euro w oparciu o tabelę kursową banku nie będzie prowadziło do wniosku o nieważności umowy.”
„Tym samym nawet eliminacja postanowień o konieczności stosowania tabel kursowych dla ustalenia równowartości wymaganej spłaty nie prowadzi do powstania luki w kontrakcie”
„brak jest podstaw do uznania umowy za nieważną z powodu braków konstrukcyjnych umowy kredytu, uniemożliwiających jej wykonywanie.”
7. Brak sprzeczności z zasadami współżycia społecznego – kredytobiorcy sami zdecydowali się na produkt
„Nie sposób również wywodzić, aby będąca przedmiotem sporu umowa kredytu była niezgodna z zasadami współżycia społecznego”
„Sąd nie doszukał się okoliczności wskazujących na to, że pozwany bank wykorzystał swoją pozycję w celu związania strony powodowej długoletnim zobowiązaniem mającym przynosić tylko niemu korzyści, w szczególności, że powodowie sami zdecydowali się na produkt tego rodzaju.”
